«لغت نامه دهخدا»
[جَ دَ] (ع مص) جَیِّد کردن. کار نیک کردن. || چیزی جید آوردن. || نیکو گفتن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || تندرو گردیدن و رائع گشتن اسب. (اقرب الموارد). || یک بار تشنه شدن. || (اِ) پینکی. (منتهی الارب).