«لغت نامه دهخدا»
[جَ رَ] (ع اِ) خر. || شترمرغ نر. (منتهی الارب). رجوع به جورق شود. || اسب تاتاری تیزرو. || سیل که همه چیز را ببرد. (منتهی الارب).
