جوره

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ] (اِ) همرنگ و هم وزن. || مقابل کوب (؟). || جفت چیزی. (برهان). بعقیدهء مؤلف آنندراج این کلمه هندی فارسی شده است :
شهباز فلک جورهء این کرکس نیست
چون خرقهء شالم بجهان اطلس نیست.
در دهر کسی همسر این ناکس نیست
از پیش نرفته است و اندر پس نیست.
مسیح کاشی (از آنندراج).