جوز

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع مص) گذشتن از جای و پس افکندن آنرا به رفتن از وی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || (اِ) میانهء چیزی. (منتهی الارب) (غیاث اللغات). وسط چیزی. (غیاث اللغات). || معظم چیزی. ج، اجواز. (منتهی الارب). || (معرب، اِ) از فارسی. (جمهره از المزهر). گردو. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). چهارمغز. معرب گوز است که گردکان باشد. (برهان) (المعرب جوالیقی) :
تین انجیر و عنب انگور و بادام است لوز
جوز باشد گردکان بسر و رطب خرمای تر.
بسحاق اطعمه.
رجوع به شرح نصاب شود. || نارگیل. (فرهنگ فارسی معین).