«لغت نامه دهخدا»
[جَ زُلْ کَ ثَ] (ع اِ مرکب)بعضی جوزالقی نیز گویند. ثمر نباتی است هندی شبیه به خرنوب در شکل و رنگ و مستدیر و پهن و پوست او نازک و در جوف او غلافی شبیه بغلاف شابلوط و طعمش مثل باقلی و برگ او شبیه به لبلاب و گلش سفید در آخر سیم گرم و خشک و بغایت مقیی ء و مسهل و منقی بدن از اخلاط ردیه و جهت رفع سدد و صلابات و اوجاع بارده و حصاه نافع و مرخی اعضا بمرتبه ایست که بعد از خوردن او تا یک هفته بحال اصلی نمی آید و مصلحش فواکه و ربوب و قدر شربتش تا یک دانگ و یک درهم او کشنده است به قی ء و اسهال و مصلحش ریختن آب سرد متواتر بدن و آشامیدن مبردات عطره است. (تحفهء حکیم مؤمن) (مخزن الادویه).