ابوزیاد

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) اعرابی یزیدبن عبدالله بن حر کلابی. یکی از فصحای اعراب که نحویان و اهل ادب به کلام او استشهاد کرده اند. ابن الندیم گوید او بروزگار مهدی بعلت مجاعه به بغداد آمد و چهل سال بقیت عمر را بدانجا ببود تا درگذشت. او راست: کتاب النوادر. کتاب الفرق. کتاب الابل. کتاب خلق الانسان. و او را سی ورقه شعر است. و شاید «ابوزیاد» ی که بوحنیفهء دینوری از او نقل میکند همین ابوزیاد باشد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر