«لغت نامه دهخدا»
[جَ / جُو بُوْ وا] (اِ مرکب) معرب جوز بویا. (فرهنگ فارسی معین). جوزبویه. جوزالقی ء. بار درختی است مخصوص ببلاد یمن و هند و آنرا بهندی مین پهل (جلی پهل) گویند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (آنندراج). زودشکن و نازک پوست و خوشبوست و بهترین آن قرمز پوست سیاه آنست.