جوش شیرین

«لغت نامه دهخدا»

[شِ شی] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) بیکربنات دو سود. بیکربنات سدیم(1). جسمی است سفیدرنگ که در هوای خشک و سرد فاسد نمیشود و در آب سرد کم محلول و در آب گرم تجزیه میگردد و در طب برای رفع ترشی معده و سوءهاضمه بکار میرود. (فرهنگ فارسی معین).
(1) - CO3HNa.