«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع ص، اِ) مؤنث اجوف. (اقرب الموارد). || دلو فراخ. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). ج، جوف. (منتهی الارب). || میان تهی و کاواک از نیزه و درخت. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).