«لغت نامه دهخدا»
[اَ زَ] (ع اِ مرکب) عَقْعَق. (المزهر). عَکَّه. زاغچه. کلاژه. کَشگرَک. غُلبَه. شمشیردُنبه. (ادیب نطنزی). کندش. زاغی. || کِبَر. (المزهر). بزادبرآمدگی. پیری. || روزگار. دهر.