«لغت نامه دهخدا»
[جَ هَ یِ کُ دِ](اِخ) خسروبیک. از شاعران است. مجمع الفصحاء آرد: وی کتابدار خسروخان والی سنندج بود. او راست : ز چشم آتش آلودم اگر اشکی فرودآید گل حسرت از آن روید از آن گل بوی دود آید. (از مجمع الفصحاء ج2 ص91).