«لغت نامه دهخدا»
[جَ دَ / دِ] (ن مف) نعت مفعولی از جویدن. جاویده. آنچه زیر دندان نرم و خرد شده باشد. (فرهنگ فارسی معین). || جویده جویده گفتن؛ ناواضح گفتن.
