«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ] (معرب، ص، اِ) نقاد خبیر به غوامض امور و بارع و عارف به طرق نقد. نقاد دانا، و آن معرب کهبذ فارسی است. (از اقرب الموارد). گاه بد. گهبد. قسطری. قسطار. رجوع به مادهء بعد شود. || آنکه مال سلطان بدو درآید. (مهذب الاسماء). خزانه دار. عامل خراج محصل خراجِ مستخرج دیه و غیره. (فرهنگ اسدی نخجوانی).