جهینه

«لغت نامه دهخدا»

[جُ هَ نَ] (اِخ) قبیله ایست. (منتهی الارب) (سمعانی). قبیلهء دوم از قضاعه و از بنوجهینه بن زیدبن لیث بن سودبن اسلم بن الحاقی بن قضاعه و آن قبیله ایست بسیار بزرگ و نسبت بدان جُهَنی است. (صبح الاعشی ج 1 ص 316).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر