جیبه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ بَ] (ترکی، اِ) زره. (غیاث اللغات) (آنندراج) (انجمن آرا) :
بس که پیکان تو در جیبهء جان می بینم
در برخویشتن این جیبه گران می بینم.سیفی.
- جیبه خانه؛ زره خانه. (آنندراج). قورخانه. زرادخانه. جباخانه :
ز جیبه خانهء شاه نجف بدست دعا
بدفع تیغ حوادث فرستمت جوشن.
ظهوری (از آنندراج).
و در جیبه خانه از روزی پنج جیبه مکمل شدی. (تذکرهء دولتشاه سمرقندی، ذیل ترجمهء ابن یمین).