جیدر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دَ] (ع ص) کوتاه بالا. (منتهی الارب) (ذیل اقرب الموارد). مؤنث آن جیدره است و بمرد نیز گاه جیدره گویند و در این صورت تاء برای مبالغه است. (منتهی الارب). رجوع به جیتر شود.