جیش

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) ذات الجیش؛ وادیی است نزدیک مدینه و آنرا اولات الجیش نیز گویند. در آن وادی عقد ام المؤمنین عایشه (رض) گسیخت. (منتهی الارب).