«لغت نامه دهخدا»
[غَ / غِ غَ / غِ کَ دَ نِ اَ] (مص مرکب) چیزی است که با سوده طلق یعنی ابرک (ابرق) آمیخته و سازند و زنان بخصوص در روستاها بر پیشانی و ابرو چسبانند. مثل مقیش ریزه که مرسوم زنان هند است. (غیاث) (آنندراج) : کرده ای جیغه جیغه ابرو را داده ای عرض جوهر مو را. جلال اسیر (آنندراج از غیاث و بهار عجم).