«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) عبدالمنعم بن عمر اندلسی جیلانی، مکنی به ابوالفضل. از مشاهیر ادبا و اطبای اندلس است که در فنون شعر و ادب دستی توانا داشت. وی بشام سفر کرد و قصیده ای در مدح صلاح الدین ایوبی سرود و مورد عنایت قرار گرفت. تألیفاتی دارد، او راست: 1 - تحریرالنظر. 2 - تعالیق در طب. 3 - دیوان ادب الملوک. 4 - دیوان ترسل و مخاطبات. 5 - دیوان تشبیهات و الغاز. 6 - دیوان الحکم و میزان الکلم. 7 - دیوان الغزل و التشبیب و الموشحات. 8 - دیوان المبشرات و القدسیات، که حاوی فتوح صلاح الدین ایوبی و ظفر یافتن او بر فرنگیها در قدس خلیل است. 9 - دیوان المشوقات الی الملأ الاعلی. 10 - روضه المآثر و المفاخر من خصائص الملک الناصر. 11 - سرالبلاغه و صنایع البدیع فی فصل الخطاب. 12 - صفات الادویه المرکبه. 13 - منادح الممادح. 14 - نوادرالوحی. وی پس از سال 600 ه . ق. وفات یافته است. مؤلف ریحانه الادب گوید: ظاهر آنست که وی جلیانی بوده منسوب به جلیانه و آن حصنی است در اندلس. (ریحانه الادب ج 1 ص 293). و رجوع به قاموس الاعلام ج 4 ص 3112 شود.