چاپوک دست

«لغت نامه دهخدا»

[دَ] (ص مرکب)چابکدست. ماهر. تردست. کنایه از هنرمند یا صنعتگری که در صنایع دستی مهارت و استادی به کمال دارد :
چه چاپوک دستی است(1) بازی سگال
که در پرده داند نمودن خیال.
اسدی (از انجمن آرای ناصری).
(1) - ن ل: چابوک دستی. رجوع به چابوک دست شود.