چادر احرام

«لغت نامه دهخدا»

[دَ / دُ رِ اِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه است از برف. (آنندراج) :
از پشت کوه چادر احرام برکشد
بر کتف ابر چادر ترسا بر افکند.خاقانی.
کعبه ز آتش ساز چون بر فرق کوه
چادر احرامیان پوشیده اند.خاقانی.