چادر لاجورد

«لغت نامه دهخدا»

[دَ / دُ رِ وَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از آسمان است. (برهان) :
چو روشن شد آن چادر لاجورد
جهان شد بکردار یاقوت زرد.فردوسی.
چو پنهان شدی چادر لاجورد
شدی کوه مانند یاقوت زرد.فردوسی.
|| سبزه زار و مرغزار را نیز گویند. (برهان). رجوع به «چادر لاجوردی» شود.