چارارکان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِ مرکب) چهارعنصر. چارآخشیج. ارکان اربعه یعنی آب و خاک و باد و آتش. رجوع به چهار ارکان شود :
از این چارارکان که داری بنام
ببین کاین هنرها جز او را کدام.اسدی.
گرد چارارکان او بین هفت طوق و شش جهت
چارارکانش ز یاران چار اقران آمده.
خاقانی (دیوان چ سجادی ص 372).
ز چارارکان برگرد و پنج ارکان جوی
که هست قائد این پنج پنج نوبت لا.خاقانی.
و هم این رکن چون مقوم روح
چار ارکان جسم را معیار.خاقانی.
از آن منسوج کاورا دور داده ست
به چارارکان کمربندی فتاده ست.نظامی.