«لغت نامه دهخدا»
[لِ نِ] (نف مرکب)مسندنشین. تخت نشین. کسی که بر مسند یا تخت نشیند یا تکیه زند : چاربالش نشین عزلت را پنج نوبت زن دو عالم دان.خاقانی.