چارپیوند

«لغت نامه دهخدا»

[پَی / پِی وَ] (اِ مرکب)چارطبع (سردی و گرمی و تری و خشکی) :
ز خود بگذر که با این چارپیوند
نشاید رست از این هفت آهنین بند.نظامی.