چارگهر

«لغت نامه دهخدا»

[گُ هَ] (اِ مرکب) چارگوهر. چار عنصر. چارآخشیج. عناصر اربعه. آب و خاک و باد و آتش :
پسری چون تو نزادند در این شش روزن
هفت سیاره و نه دایره و چارگهر.سنایی.
پیر حکمت نه پیر هفت اختر
پیر ملت نه پیر چارگهر.سنایی.
بر هفت خزانه در گشاده
بر چارگهر قدم نهاده.نظامی.
و رجوع به چارگوهر و چهارگوهر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر