«لغت نامه دهخدا»
[کَ / کِ دَ] (مص مرکب) چهارمیخ کشیدن. شکنجه کردن. گناهکار را به چارمیخ بستن. نوعی تعذیب. قسمی کیفر دادن مجرم و بزه کار : گر جز بتو محکم است بیخم برکش چوصلیب چارمیخم.نظامی. اصل قانون شریعت کاحتساب شرع او میکشد آهنگ را بر چارمیخ چارتار. اشرف (از آنندراج).