چار و چدر

«لغت نامه دهخدا»

[رُ چَ دَ] (اِ مرکب، اتباع)تدبیر. (برهان) (آنندراج). چاره. (برهان) (آنندراج) :
او چار به کارمن چو درکرد
چاروچدر از کسی نخواهم.
قریع الدهر (از آنندراج).
|| علاج. (برهان) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر