چاشنی صبح

«لغت نامه دهخدا»

[یِ صُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از سپیدهء صبح. (آنندراج). روشنی صبح. (ناظم الاطباء). صبح صادق. (مجموعهء مترادفات ص234) :
از آفتاب چاشنی صبح شد بلند
عمر دوباره یافت ز راه گداز قند.
صائب (از آنندراج).
|| چاشنی بامداد. نهاری. لُهنَه. لقمه الصباح. صبحانه. زیر قلیانی. دهان گیره.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر