«لغت نامه دهخدا»
[کَ / کِ دَ / دِ] (ص مرکب)نوکرزاده. غلام زاده. نوکر خانه زاد. آن کس که خود و پدرانش در خاندانی خدمت کرده و از نعمت آن خاندان برخوردار بوده اند : اگر مادوش پس از الحاح که کرد ترا اجابتی کردیم در باب قاسم، بباید دانست که آن چاکرزادهء خاندان ماست. (تاریخ بیهقی).