«لغت نامه دهخدا»
[گَ] (هندی، اِ) لفظ هندی است بمعنی ابریق. (آنندراج) : مهوشان چگل بفخر کشند چاگل من نیاید از عارم. ظهوری (از آنندراج). و رجوع به چاکل شود.