«لغت نامه دهخدا»
[لِ گَ] (حامص مرکب)جنگجویی. (ناظم الاطباء). مبارزطلبی. هماوردطلبی. رزم خواهی : بچالشکری سوی او راند رخش برابر سیه خنده زد چون درخش.نظامی. || آرامش با زنان. هم خوابگی با جفت. و رجوع بچالشکر شود : همه کارشان شرب و مالشگری نگشته شبی گرد چالشگری.نظامی.