«لغت نامه دهخدا»
[لَ / لِ] (نف مرکب) در لهجه طبری، کسی را گویند که در چاله خسبد. چاله خسب. || (اِ) طرقه. ترقه. پرنده ای معروف. مرغی سیاهرنگ.