چالیش

«لغت نامه دهخدا»

(اِمص) مزیدٌفیه لفظِ چالش. (فرهنگ نظام). رفتاری باشد از روی تکبر و ناز. (برهان) (آنندراج). خرامیدن. (غیاث). رفتار از روی عجب و ناز. (ناظم الاطباء). ناز و نخوت. تکبر و غرور :
این نظر با آن نظر چالیش کرد
ناگهانی از خرد خالیش کرد.مولوی.
|| چالش. سعی و کوشش در جنگ. جنگ و جدال. رزم و پیکار :
روز و شب در جنگ و اندر کشمکش
کرده چالیش اولش با آخرش.مولوی.
چون خیالی در دل شه یا سپاه
کرد در چالیش ایشان را تباه.مولوی.
گر نبودی نفس و شیطان و هوا
گر نبودی زخم و چالیش و وغا.مولوی.
جوشن و خود است مر چالیش را
وین حریر و برد، مر تعریش را.مولوی.
و رجوع به چالش شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر