«لغت نامه دهخدا»
[هِ اَ ژَ] (اِخ) چاهی در توران زمین که افراسیاب بیژن را در آن چاه زندانی کرد. چاه بیژن : به پیلان گردنکش آن سنگ را که پوشد سر چاه ارژنگ را.فردوسی. رجوع به ارژنگ و چه ارژنگ شود.