«لغت نامه دهخدا»
[هِ ژَ] (اِخ) نام چاهی که افراسیاب بیژن را در آن بند کرده بود. (آنندراج). چاهی در توران که افراسیاب بیژن پهلوان ایرانی را در آن حبس کرده بود و رستم او را نجات داد. (فرهنگ نظام) : ز ظلمت گشته پنهان خانهء خاک چو چاه بیژن و زندان ضحاک. ؟(از آنندراج). تا لب نانی بدست آرم چه خونها میخورم دست کوته را تنور رزق چاه بیژن است. صائب (از آنندراج). رجوع به چاه بوقیر و چاه بیجن شود.