چاه خس پوش

«لغت نامه دهخدا»

[هِ خَ] (اِ مرکب) چاهی که سرش بخس و خاشاک پنهان گردیده باشد. (آنندراج) :
بدور خط از آن چاه زنخدان بیش میلرزم
ز آسیب چه خس پوش بر جان بیش میلرزم.
صائب (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر