«لغت نامه دهخدا»
[هِ کَ] (اِخ) چاهی در کنعان که یوسف فرزند یعقوب را برادرانش در آن چاه افکندند : تو با این مردم کوته نظر در چاه کنعانی به مصر آ تا پدید آیند یوسف را خریداران. سعدی. ز مصرش بوی پیراهن شنیدی چرا در چاه کنعانش ندیدی.سعدی.