«لغت نامه دهخدا»
[هِ نِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) چاه خراب و بی آب. (آنندراج) (غیاث). چاه خموشان. (آنندراج). چاه فراموشان. (آنندراج) : از مروت نیست تا لب تشنگان را سوختن آخر آن چاه زنخدان چاه نسیان میشود. صائب (از آنندراج).