چاه یخ

«لغت نامه دهخدا»

[هِ یَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)چالهء یخ. یخچال. یخدان. محلی که هنگام زمستان و فصل یخ بندان، یخ در آنجا ذخیره کنند و از آن یخ در تابستان استفاده نمایند :
بود غاری در آن خرابستان
خوشتر از چاه یخ به تابستان.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر