چبچله

«لغت نامه دهخدا»

[چَ چَ لَ / لِ] (اِمص)(1) لغزش. سر خوردن روی یخ. (فرهنگ شعوری) :
در همه جا او نشود در خله
راست روان را نبود چبچله.
(از فرهنگ شعوری).
(1) - Glissade.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر