چبین

«لغت نامه دهخدا»

[چُ / چَبْ بی] (اِ) طبقی را گویند که از چوب بید بافته باشند. (برهان)(1)(جهانگیری). طبقی که از چوب بافته باشند. (انجمن آرا) (آنندراج). طبقی که از شاخه های باریک درخت بید سازند. جبین. چپین. سبد. طبق. سله :
بگسترد کرباس و چبین نهاد
به چبین بر آن نان کشکین نهاد.
فردوسی (از جهانگیری).
رجوع به جبین و چپین شود.
(1) - مؤلف برهان نویسد: «به این معنی بضم اول هم آمده است، و با بای فارسی نیز گفته اند» و صاحب انجمن آرا وآنندراج نویسند: «بضم اول و با بای فارسی نیز صحیح است وآن در اصل چوبین بوده واو آن را حذف کرده اند».
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر