«لغت نامه دهخدا»
[چَ وُ] (ترکی، ص مرکب)چپوچی. یغماگر. غارتگر. آنکه تاراج و تالان کند. چپاولگر. رجوع به چپاولگر و چپوچی و غارتگر و یغماگر شود.