«لغت نامه دهخدا»
[چَ دَ] (مص مرکب)(1) کنایه از فریب و دغا دادن باشد. (برهان) (انجمن آرا) (آنندراج). فریب دادن. (ناظم الاطباء). غدر کردن. (فرهنگ نظام) : گریبان گیر و اینجا کش مرا گر تو بخواهی خوش(2) تو صیادی و ما صیدت چگونه چپ دهی ما را. مولوی (از انجمن آرا). || ترک کردن و واگذاشتن. (برهان) (ناظم الاطباء). طرح کردن. (برهان) (فرهنگ نظام). طرح دادن. (انجمن آرا) (آنندراج) (ناظم الاطباء). دور کردن. (ناظم الاطباء). رد کردن و نپسندیدن. (امثال و حکم دهخدا). ترک دادن. (انجمن آرا). (آنندراج)(3) : بسیار نگه کرد چپ و راست دلم چپ داد بتان را و ترا خواست دلم. نظامی (از انجمن آرا). کجا بودی تو ای گلبرک خندان راست گو امشب که چون چپ داده ای امروز گلبویان رعنا را؟ میرخسرو (از آنندراج). || وصله کردن. (ناظم الاطباء). (1) - بیانکی نویسد: تحریک کردن. محرک شدن. اغواکردن انگیختن. وادار کردن. (2) - ن ل: گریبان گیر و اینجا کش مر آن را گر نخواهی خوش (3) - منظور مؤلف «ترک کردن» است ولی در تداول امروز فارسی «ترک دادن» با «ترک کردن» فرق دارد.