«لغت نامه دهخدا»
[چَ پَ تَ] (مص مرکب)چپربستن. پرچین بستن. پرچین ساختن. دیواری از چوب یا علف یا خار و خاشاک و جز اینها برای محافظت محلی ساختن. || دیواری از چوب و خاک در برابر قلعه ای برای تسخیر آن ساختن و در پناه آن دیوار جنگیدن : رخنه ها در سور و باروی برنج آسان کنی گر چو ما از تختهء نان تنک سازی چپر. بسحاق (از آنندراج). رجوع به چپر و چپر بستن و چپرسازی شود.