چتریان

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (اِ مرکب)(1) تیره ای از گیاهان که وضع گلهای آنها همیشه بشکل چتر و غالباً بصورت چتر مرکب است. (از گیاه شناسی گل گلاب ص 233).
(1) - Ombelliferes.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر