چته

«لغت نامه دهخدا»

[چَ تَ / تِ] (اِ) چریک. حشر. سرآزاد. گروهی از سپاهیان. و در ترکیبات گویند: جنگ چته؛ جنگ پارتیزانی. جنگ با دسته های کوچک در جاهای مختلف. قشون چته؛ قشون چریک. دستهء پارتیزان. || گروهی از رهزنان مسلح.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر