«لغت نامه دهخدا»
[چَ تَ / تِ] (اِ) چریک. حشر. سرآزاد. گروهی از سپاهیان. و در ترکیبات گویند: جنگ چته؛ جنگ پارتیزانی. جنگ با دسته های کوچک در جاهای مختلف. قشون چته؛ قشون چریک. دستهء پارتیزان. || گروهی از رهزنان مسلح.