چخیده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ دَ / دِ] (ن مف / نف) بمعنی کوشیده باشد. || ستیزه کرده. || دم زده. (برهان) (ناظم الاطباء). || دشمن شده. خصومت ورزیده. رجوع به چخ و چخیدن و چخنده شود. || پیش رفته. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر