چرازن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ زَ] (نف مرکب) چرنده. (آنندراج) (غیاث). چراکننده :
بهر وادی که رفتندی چرازن
تو گوئی موج میزد سیل روغن.
جامی (در صفت گوسفندان یوسف) (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر