چرته

«لغت نامه دهخدا»

[چَ تَ / تِ] (اِ)(1) بمعنی رنگ و لون باشد. (برهان)(2). چرده. (انجمن آرا). پوست سیه رنگ. (انجمن آرا). بمعنی رنگ و پوست آدمی. (آنندراج) (غیاث). بمعنی لون و رنگ باشد و آن را چرده نیز نامند. (جهانگیری). رنگ و لون و گون. (ناظم الاطباء). رنگ. (فرهنگ نظام). چرده. چرزه. پام. فام. گون. گونه. رجوع به چرده و چرزه شود.
(1) - مؤلف برهان قاطع در دیباچهء فرهنگ خود نویسد: «... و کلماتی که از آن رنگ و لون توان فهمید یکی «پام» است با بای فارسی همچو «مشک پام» ...و دیگری «چِرته» و «چرده» همچو سیه چرته و سیاه چرده و این دو کلمه بجز از آخر لفظ سیه و سیاه بنظر نیامده است». (دیباچهء برهان قاطع ص لو).
(2) - مؤلف برهان نویسد: «بجای فوقانی دال ابجد هم آمده است، چه در فارسی دال ابجد و تای قرشت بهم تبدیل می یابند». و مؤلف فرهنگ نظام نویسد: «این لفظ مبدل چرده است یا بالعکس».
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر